Show/Hide Posts

If in some file you need a password write... stales.sto.galazio or stales.sto.galazio.RB


Το mpTrim είναι ένας απλός και εύκολος στη χρήση MP3 editor.

Τι ακριβώς μπορεί να κάνει το mpTrim;

• Μπορεί να "καθαρίσει" MP3s - αφαιρώντας τα μέρη που δε χρειάζονται ή τα μέρη που δεν περιλαμβάνουν ήχο.
• Μπορεί να ρυθμίσει την ένταση του ήχου. Η αλλαγή της έντασης μπορεί να γίνει χειροκίνητα ή αυτόματα (volume normalization).
• Μπορεί να εισάγει fade-in/out στα MP3s.
• Διατηρεί την ποιότητα του ήχου όσες φορές κι αν επεξεργαστείτε ένα αρχείο MP3, επειδή ότι κάνει το κάνει κατευθείαν πάνω στο MP3 format χωρίς να αποκωδικοποιεί / επανακωδικοποιεί. Αυτό επίσης το κάνει να είναι και πολύ γρήγορο.

Το mpTrim δουλεύει σε λειτουργικά Win98/Me/NT4/2K/XP/Vista/Windows 7.


Home Page:

Πηγή:




Το YamiPod είναι μία εφαρμογή για να διαχειρίζεστε το iPod σας κάτω από τα λειτουργικά Mac OS X, Windows και Linux. Μπορεί να εκτελεσθεί κατευθείαν από το iPod και δε χρειάζεται εγκατάσταση. Δείτε στη λίστα με τα χαρακτηριστικά πιο κάτω, για να δείτε τι μπορεί να κάνει.

• η εφαρμογή δε χρειάζεται εγκατάσταση
• το iPod αναγνωρίζεται αυτόματα
• μπορούν να γραφούν από το/στο iPodαρχεία mp3 και AAC
• πρόσβαση read/write στα mp3 id3 και AAC infos
• υποστήριξη playlist (On-The-Go included)
• εισαγωγή playlists (PLS,M3U)
• εξαγωγή playlists (PLS,M3U)
• πλήρης unicode υποστήριξη
• αυτόματη ενημέρωση νέων εκδόσεων
• ενσωματωμένος music player
• πληροφορίες iPod
• αφαίρεση διπλών τραγουδιών
• εύρεση χαμένων μουσικών αρχείων
• εύκολη επεξεργασία rating
• PC to iPod synchronization
• δημιουργία και επεξεργασία σημειώσεων (notes - με υποστήριξη unicode)
• ανέβασμα news RSS και podcasts στο iPod
• υποστήριξη Growl (Apple only)
• εξαγωγή λίστας τραγουδιών σε HTML ή αρχεία απλού κειμένου
• υποστήριξη πολλαπλών iPod
• υποστήριξη Last.fm


Home Page:

Πηγή:




Το BIOS κατά τη λειτουργία του ανατρέχει στις τιμές κάποιων παραμέτρων, τις οποίες μπορεί να διαφοροποιήσει ο χρήστης.
Πολλοί χρήστες, όμως, δεν μπαίνουν στη διαδικασία ρύθμισης του BIOS, αφήνοντας άθικτες τις προκαθορισμένες τιμές των παραμέτρων του, παρ' ότι δεν είναι σίγουρο ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή απόδοση. Οι σωστές ρυθμίσεις του BIOS μπορούν να αυξήσουν μέχρι και 10% τις επιδόσεις του υπολογιστή σας και, το κυριότερο, χωρίς να ξοδέψετε ούτε μια δραχμή.
Πώς θα "μπείτε" στο BIOS
Κατά την εκκίνηση του υπολογιστή σας και προτού φορτωθεί το λειτουργικό σύστημα, θα πρέπει να πατήσετε ένα πλήκτρο ή έναν συνδυασμό πλήκτρων που διαφέρουν κατά περίπτωση. Συνήθως εμφανίζεται ένα μήνυμα στο κάτω μέρος της οθόνης όπως "press 'DEL' to enter Setup".
Αν δεν εμφανίζεται κανένα μήνυμα, δοκιμάστε τα πλήκτρα F1, F2, F6, F10 ή τους συνδυασμούς "Alt"+"F1", "Ctrl"+"Alt"+"Esc".
Τι θα πρέπει να αλλάξετε
Υπάρχουν αρκετά πράγματα που μπορείτε να αλλάξετε σε ένα BIOS.
Δυστυχώς, όμως, οι ίδιες επιλογές συχνά απαντώνται με διαφορετικά ονόματα στα BIOS διαφορετικών κατασκευαστών.
Επίσης, ίσως υπάρχουν επιλογές οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο δικό σας BIOS, γιατί ο κατασκευαστής του δεν θέλησε να επιτρέψει την επέμβασή σας στις αντίστοιχες παραμέτρους.
Προσοχή!!!!
Ορισμένες από τις επιλογές του BIOS είναι βασικές για τη λειτουργία του και μια πιθανή τροποποίησή τους μπορεί να "κολλήσει" τον υπολογιστή σε τέτοιο σημείο ώστε να μην εκκινεί.
Για το λόγο αυτόν θα πρέπει να κρατήσετε τις τρέχουσες επιλογές του συστήματός σας, ώστε να μπορείτε να επανέλθετε σε αυτές. Αν έχετε εκτυπωτή, μπορείτε να πάρετε ένα τυπωμένο αντίγραφο των επιλογών με το πλήκτρο "Print Screen".
BIOS Plug'n'Play
Σίγουρα θα γνωρίζετε τη λειτουργία Plug'n'Play που προσφέρουν τα Windows 95 για την αυτόματη αναγνώριση και σύνδεση των καρτών επέκτασης καθώς και διάφορων περιφερειακών μονάδων.
Για να χρησιμοποιηθεί η λειτουργία αυτή, ο υπολογιστής σας πρέπει να διαθέτει BIOS που να την υποστηρίζει.
Ωστόσο, ακόμη και αν το BIOS που διαθέτετε δεν είναι Plug'n'Play, μπορείτε να εγκαταστήσετε και να λειτουργείτε κανονικά τα Windows 95. Σε τέτοια περίπτωση όμως θα πρέπει να εγκαθιστάτε "χειροκίνητα" κάθε νέα κάρτα.
Προκειμένου να καταλάβετε αν το BIOS του υπολογιστή σας είναι Plug'n'Play, παρατηρήστε προσεκτικά τα μηνύματα που εμφανίζονται κατά την εκκίνηση. Αναζητήστε προτάσεις όπως "Plug&Play BIOS Version..." ή "VBS 2.00". Μια άλλη ένδειξη είναι η ύπαρξη επιλογών του τύπου "Plug and Play Configuration" μέσα στο BIOS - Setup.
Ενεργοποιήστε τη λειτουργία Plug and Play
Η επιλογή για την ενεργοποίηση της λειτουργίας Plug and Play στο ΑΜΙ BIOS βρίσκεται στο menu "Advanced Plug ang Play Configuration" και ονομάζεται "Configuration Mode". Εκεί θα πρέπει να εισαγάγετε την ένδειξη "Use ICU".
Επίσης, στην επιλογή "Boot with PnP BIOS" τοποθετήστε την ένδειξη "Windows 95 ΤΜ" ή "Enabled".
Στο Award BIOS η επιλογή ονομάζεται PCI and PnP Setup, ενώ στο Phoenix BIOS βρίσκεται στο menu Plug and Play O/S και για να την ενεργοποιήσετε θα πρέπει να εισαγάγετε ένα "Yes".
Block Transfer rate
Η ρύθμιση του ρυθμού μεταγωγής δεδομένων σε Block mode επιδρά στον τρόπο μεταφοράς των αρχείων στο δίσκο του υπολογιστή. Ο ρυθμός Block καθορίζει ότι η μεταφορά δεν θα γίνεται για κάθε μπλοκ δεδομένων χωριστά αλλά τα μπλοκ θα συγκεντρώνονται σε μεγαλύτερα πακέτα και τότε θα αποστέλλονται.
Βελτιστοποίηση DMA
Η παράμετρος αυτή καθορίζει το αν θα υπάρχει ή όχι μια μικρή καθυστέρηση στη μεταφορά δεδομένων από συσκευές που έχουν απευθείας πρόσβαση στη μνήμη (DMA-Direct memory Access). Αν δεν έχετε πρόβλημα με τη μεταφορά δεδομένων από τον οδηγό δισκέτας ή το σκληρό δίσκο, τότε μπορείτε να απενεργοποιήσετε την επιλογή αυτή.
Γραφικά κάτω από DOS
Αν, παρά την επέλαση των Windows χρησιμοποιείτε γραφικά κάτω από το λειτουργικό σύστημα DOS, τότε θα πρέπει να ενεργοποιήσετε την επιλογή Shadow-Option. Με την εν λόγω επιλογή αντιγράφεται το VGA-BIOS καθώς και οι ρουτίνες από το System-BIOS στην επάνω περιοχή της κεντρικής μνήμης, ώστε να ενεργοποιούνται ταχύτερα. Φυσικά, η αντιγραφή έχει νόημα όταν η μνήμη της κάρτας γραφικών είναι αργή σε σχέση με την κεντρική.
Αυτό συμβαίνει με τις κάρτες γραφικών τύπου ISA κι όχι με τις σύγχρονες PCI.
Μνήμη Cache
Επαληθεύστε μέσα από το BIOS του συστήματός σας ότι η εσωτερική και η εξωτερική μνήμη cache είναι ενεργοποιημένες.
Αν το BIOS του υπολογιστή σας έχει κατασκευαστεί από την ΑΜΙ και η κεντρική μνήμη του είναι 16ΜΒ και άνω, τότε μπορείτε να ενεργοποιήσετε (Enabled) την επιλογή "Above 16MB Cacheable" που βρίσκεται στον κατάλογο Advanced Chipset Setup. Η επιλογή αυτή έχει επίδραση στην ταχύτητα πρόσβασης στη μνήμη cache.
Μπορείτε να καθορίσετε το ρυθμό αποστολής και ανάγνωσης των δεδομένων στη μνήμη cache, καθώς και το χρόνο αναμονής της (wait state) ώστε να είναι ο μικρότερος δυνατός. Αυτό όμως είναι εφικτό μόνο όταν και τα chips της cache μπορούν να ανταποκριθούν σε αντίστοιχα μικρό χρόνο.
Αν τα chips της μνήμης cache του υπολογιστή σας έχουν χρόνο απόκρισης 15 nanosecond, τότε μπορείτε να επιλέξετε στο BIOS τις ρυθμίσεις για μέγιστη ταχύτητα. Αν δεν γνωρίζετε πόσο γρήγορα είναι τα chips της cache σας, τότε μπορείτε να δοκιμάσετε την πιο ταχεία ρύθμιση και, αν παρουσιαστούν προβλήματα, να μεταβείτε σταδιακά σε πιο αργές επιλογές.
Πρόσβαση με Burst-Mode
Η πρόσβαση στη μνήμη με ρυθμό Burst-Mode καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα δέχεται τα δεδομένα ο επεξεργαστής.
Γενικά ισχύει ο κανόνας ότι όσο πιο μικρές τιμές δίνουμε στις αντίστοιχες παραμέτρους τόσο πιο γρήγορη θα είναι η πρόσβαση και η τροφοδοσία του επεξεργαστή.
Κύκλοι αναμονής (Wait stages)
Οι κύκλοι αναμονής είναι απαραίτητοι για το συγχρονισμό του επεξεργαστή με αργά chips μνήμης. Κύκλος αναμονής 1 σημαίνει ότι ο επεξεργαστής χρησιμοποιεί τη μισή από τη διαθέσιμη ταχύτητα πρόσβασης, κύκλος αναμονής 2 σημαίνει χρήση του 1/3 της διαθέσιμης ταχύτητας κ.λπ.
PCI Burst
Αντίστοιχα με τη μνήμη και ο δίαυλος PCI μπορεί να εργαστεί σε ρυθμό Burst (ριπές δεδομένων). Το Phoenix BIOS δεν διαθέτει την επιλογή αυτή.
Οικονομία ρεύματος Σε πολλά BIOS έχετε τη δυνατότητα να ρυθμίσετε τον υπολογιστή σας έτσι ώστε να διακόπτεται την τροφοδοσία της οθόνης και του σκληρού δίσκου έπειτα από ένα ορισμένο διάστημα.
Την ίδια λειτουργία επιτελούν σήμερα και πολλά σύγχρονα monitos σε συνεργασία με το λειτουργικό σύστημα.
Αυτόματη ρύθμιση
Πολλά BIOS μπορούν αυτόματα να ανιχνεύσουν τη σύνθεση του υπολογιστή και να εγκαταστήσουν τις κατάλληλες επιλογές.
Αν όμως έχετε ενεργοποιημένη την επιλογή "Auto Configuration", τότε δεν έχετε τη δυνατότηα αλλαγής αρκετών από τις επιλογές του BIOS όπως, για παράδειγμα, αυτών του τρόπου πρόσβασης στη μνήμη.
Η πρότασή μας είναι να την απενεργοποιήσετε, αφού οι προτεινόμενες επιλογές δεν είναι οι καλύτερες δυνατές.
CPU/PCI Post Memory Write
Με την παράμετρο CPU/PCI Post Memory Write ενεργοποιημένη ο επεξεργαστής στέλνει τα δεδομένα όχι απευθείας στον δίαυλο PCI αλλά σε μια ενδιάμεση γρήγορη μνήμη.
Από τη μνήμη αυτή αναλαμβάνει ο PCI controller τον έλεγχο της αποστολής των δεδομένων. Το ΑΜΙ BIOS δεν διαθέτει την παράμετρο αυτή.
Fast Programmed I/O Modes
H παράμετρος Fast Programmed I/O Modes καθορίζει το ρυθμό μεταγωγής των δεδομένων από έναν σκληρό δίσκο τύπου EIDE προς και από τη μνήμη του συστήματος.
Οσο μεγαλύτερο PIO Mode τοποθετήσετε τόσο ταχύτερα θα δουλεύει το interface του δίσκου. Συνήθως για τους περισσότερους δίσκους ένα PIO Mode 3 (μέγιστο 11,1 ΜΒ/s) ή PIO Mode 4 (μέγιστο 16,6MB/s) είναι αρκετό.
Την παράμετρο αυτή θα βρείτε στο menu Hard-Disk στο AMI BΙΟS, η δε πρότασή μας είναι να τοποθετήσετε την τιμή "Auto" ή "Auto Configured" ώστε να αποφασίσει το BIOS για την καλύτερη τιμή.
Στο Award BIOS θα βρείτε την αντίστοιχη επιλογή με όνομα "IDE 0/1 Master/slave Mode" κάτω από το menu "Chipset Features Setup".
Στο Phoenix BIOS η αντίστοιχη επιλογή βρίσκεται στο menu "Main Hard Disk X:".
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το PIO Mode αναφέρεται στην ταχύτητα της θύρας επικοινωνίας του σκληρού δίσκου και όχι στην ίδια την ταχύτητα του σκληρού δίσκου που εξαρτάται από άλλους παράγοντες.
IDE 32-bit Transfer Mode
Με την ανωτέρω επιλογή ενεργοποιημένη ο ελεγκτής του δίσκου γράφει ή διαβάζει ταυτόχρονα δύο τμήματα δεδομένων των 16-bit και έτσι αυξάνει ο ρυθμός μεταγωγής τους.
Στο AMI BIOS θα συναντήσετε την εν λόγω επιλογή κάτω από το menu "Advanced Chipset Setup", στο Award BIOS κάτω από menu "BIOS Features Setup", ενώ στο Phoenix BIOS κάτω από το menu "Main hard Disk X:" με την ονομασία "32-bit I/O".
Προσοχή!!!
Η επιλογή αυτή δεν συνεργάζεται με όλους τους ελεγκτές δίσκων. Αν ο υπολογιστής σας δεν κάνει εκκίνηση από τον δίσκο, απενεργοποιήστε την.
Latency Time (PCI Clocks) Με την επιλογή Latency Time καθορίζουμε το χρονικό διάστημα κατά το οποιό μία κάρτα PCI θα κρατά το δίαυλο για δική της χρήση, προτού τον παραχωρήσει σε μια άλλη κάρτα που τον ζητά.
Ο χρόνος καθορίζεται με βάση τους κύκλους (του ρολογιού) του επεξεργαστή.
Η standard τιμή είναι 66, ωστόσο μπορείτε να θέσετε 70 ή 80 κύκλους.
Αν με την τιμή αυτή παρουσιαστούν προβλήματα στον ήχο, σε κινούμενο video ή στην κάρτα δικτύου, μειώστε την σε 50 ή ακόμα και σε 40 κύκλους.
Η επιλογή αυτή στο AMI BIOS βρίσκεται κάτω από το menu "Advanced Chipset Setup", στο Award BIOS κάτω από το menu "PCI and PNP Setup" και έχει την ονομασία "PCI Latency Timer" και στο Phoenix BIOS βρίσκεται κάτω από το menu "Advanced System Setup, PCI Devices" και έχει την ονομασία "Latency Timer Value".
Parallel Port Mode
Με την ανωτέρω επιλογή καθορίζεται ο ρυθμός λειτουργίας της παράλληλης θύρας του υπολογιστή. Στο AMI BIOS η συγκεκριμένη επιλογή βρίσκεται κάτω από το menu "Advanced Peripheral Configuration".
H standard τιμή που μπορείτε να θέσετε είναι "Compatible".
Αν διαθέτετε κάποια εξελιγμένη θύρα, μπορείτε να θέσετε την τιμή "Bidirectional" ή τις ακόμα πιο ισχυρές ECP (Enchaced Capabilities Port) και EPP (Enhanced Parallel Port).
Στο Award BIOS, κάτω από το menu "Chipset Features Setup", η αντίστοιχη επιλογή έχει όνομα "Parallel Port Mode", ενώ στο Phoenix BIOS βρίσκεται κάτω από το menu "Advanced Peripheral Configuration" και ονομάζεται "Parallel Mode".
Hot Key
Με τον συνδυασμό πλήκτρων "Ctrl"+"Alt"+" Το πλήκτρο που θα καθορίσετε ως Hot Κey" μπορείτε να αναγκάσετε τον υπολογιστή σας να περιέλθει σε κατάσταση οικονομίας ρεύματος.
Στην εν λόγω κατάσταση δεν λειτουργεί η οθόνη, ο επεξεργαστής και ο σκληρός δίσκος του. Η επιλογή αυτή υπάρχει μόνο στο AMI BIOS κάτω από το menu Advanced Power Management Configuration.
Password Cheking Option
Μέσω της συγκεκριμένης επιλογής μπορείτε να εισάγετε ένα συνθηματικό, το οποίο θα ζητά ο υπολογιστής σας κάθε φορά που ενεργοποιείται.
Χωρίς την εισαγωγή του συνθηματικού ο υπολογιστής δεν εκκινεί.
Η επιλογή αυτή υπάρχει στο AMI BIOS κάτω από το menu Advanced CMOS Setup.
Στο Award BIOS η αντίστοιχη επιλογή ονομάζεται Security Option και βρίσκεται στο menu BIOS Features Setup, ενώ στο Phoenix BIOS μπορείτε να δηλώσετε δύο τύπων συνθηματικά: ως Supervisor (διαχειριστής) και ως User (χρήστης).
Προσοχή!!!
Η συμβουλή μου είναι να χρησιμοποιήσετε συνθηματικό (password) μόνο στην περίπτωση που πράγματι υπάρχει πρόβλημα ασφάλειας των δεδομένων σας. Αν το ξεχάσετε, δεν θα μπορείτε να δουλέψετε στον υπολογιστή και η διαδικασία επαναφοράς του είναι αρκετά χρονοβόρα.
Η συνέχεια σε λίγες μέρες.....
Στο επόμενο βήμα θα μιλήσουμε για το πως μπορείτε να Ενημερώσετε το BIOS, πως λειτουργεί, για τις επιλογες του που αφορούν τον σκληρό μας δίσκο & γενικά για ρυθμίσεις & άλλες παραμέτρους που πιστεύω να σας φανούν χρήσιμες.
Μέχρι τότε.......λιγάκι υπομονή!!!






Για όσους λοιπόν δεν έχουν ήδη το "read more" εδω θα σας πούμε τι είναι και πως μπορείτε να το προσθέσετε.

Σ'αυτήν την ανάρτηση θα ασχοληθούμε με το "Read more" του blogger που πρόσφατα πρόσθεσε αυτήν τη δυνατότητα, μιας & είναι και το πιο εύκολο.


Το νέο "Διαβάστε περισσότερα....." μπαίνει στην αρχική σελίδα, σε όποιο άρθρο θέλετε εσείς.
Σε αντίθετη περίπτωση με άλλα hack για το Read more.... που προστίθονται αυτόματα σε όλες τις αναρτήσεις.

Οι λόγοι που χρησιμοποιείται το συγκεκριμένο hack είναι μετρημένοι.

Συνήθως κάποιοι το προτιμούν σε μακροσκελή κείμενα με σκοπό να συμπτύξουν στην αρχική σελίδα τους όσα περισσότερα άρθρα μπορούν, άλλοι να αποκρύψουν links.
Άλλοι θέλοντας να κάνουν τη ζωή πιο δύσκολη στους scrapers, που θα πρέπει να επισκεφτούν την σελίδα του άρθρου για να το "οικειοποιηθούν" (cλopy/paste).
Για κάποιους άλλους "κουτοπόνηρους" το βάζουν για να κρατήσουν τον επισκέπτη περισσότερη ώρα στην σελίδα τους.(Αυτοι φυσικά είναι για δέσιμο)
Ορισμένοι το θεωρούν ως πιο επαγγελματικό.
Κι άλλοι γιατί το είδαν κάπου... τους άρεσε....& το βαλαν.
Πάντως το μόνο σίγουρο είναι να μην γίνεται κουραστικό στον επισκέπτη-αναγνώστη να κάνει scroll στη σελίδα.


Όταν κάποιος κάνει κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα..." πάει αμέσως στη σελίδα του άρθρου και εκεί το άρθρο φυσικά φαίνεται ολόκληρο.

Τώρα τα βήματα που θα ακολουθήσετε είναι τα εξής:

Θα πάτε στον πανόπτη σας & θα κατεβείτε στο τέλος της σελίδας όπου θα δείτε τα Αλλα στοιχεία.

Εκεί στην μεσαία στήλη υπάρχει η επιλογή Πρόχειρο Blogger

Κάντε κλικ πάνω του και.....



Μετά την ανανέωση της σελίδας σας που θα γίνει, θα εμφανιστεί την παρακάτω εικόνα.


κατόπιν πάτε...... Νέα Ανάρτηση & θα δείτε το παρακάτω "Νέο - Ανανεωμένο" παράθυρο.


Αφού γράψετε το κείμενο σας & επιλέξετε το σημείο που θα περάσετε το "read more"


κάνετε δημοσίευση την Ανάρτησή σας κι είστε οκ.





Σημείωση:

Στην περίπτωση που έχετε προσθέσει καποιο άλλο hack για το Read more... & παράλληλα προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε & αυτό, καλό θα είναι να επιλέξετε ένα από τα δύο....γιατί αν στην ανάρτησή σας δείτε ΔΥΟ "Διαβάστε περισσότερα"
ΜΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΕΥΤΕΙΤΕ.....
θα 'χετε κάνει πατάτα μόνοι σας.

Και για να σας προλάβω.... καλύτερα θα είναι να αφαιρέσετε το "read more" του Blogger που είναι πολύ πιο εύκολο.

Θα πάτε στην Ανάρτησή σας και θα πατήσετε Επεξεργασία Html

Και θα κοιτάξετε να βρείτε τον κώδικα που έχει η τελευταία εικόνα λίγο παραπάνω και θα αφαιρέσετε τελείως το < --- more--- >




Καλή Επιτυχία!!!

Σύντομα θα προστεθούν κι άλλοι τρόποι....για πιο προχωρημένους.

Σχετική Ανάρτηση με τροποποιήσεις στο Read more....αυστηρά για προχωρημένους Δείτε εδω!






Δεν ξέρω πως μας είχε ξεφύγει αλλά μιλάμε για μια εφαρμογή που δεν πρέπει να λείψει από ΚΑΝΕΝΑ Ομνια.!! Την πρωτοείδα στην 6.5 έκδοση και μου τράβηξε πολύ το ενδιαφέρον.
Χρησιμοποιήστε την με ευλάβεια και προσοχή.
Αν και πιστεύω ότι δεν κάνει καμία ζημιά εφόσον επαναφέρει τα πάντα στην αρχική τους μορφή με ευκολία και όποτε το θέλουμε.

Παράλληλα στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα θα βρείτε πολλά εργαλεία για αυτοματοποίηση και άλλα ωραία και για το Samsung Omnia αλλά και γενικά για Windows Mobile.

Κατεβάστε από ΕΔΩ την τελευταία έκδοση και σερφάρετε ΕΔΩ για τα υπόλοιπα.



Οδηγίες εγκατάστασης επίσημης ΡΟΜ


Εγκατάσταση Official ROM
1. Κατεβάζουμε το αρχείο της ρομ. Είναι ένα Exe αρχειάκι.
*Προαιρετικά το κάνετε extract χρησιμοποιώντας το winrar

2.Για καλό και για κακό, κατεβάζουμε την ρομ και τον modem driver από το site της samsung. Συνήθως αυτο βρίσκεται στο αρχειο της rom αλλά καλό είναι να το κατεβάσουμε από εδώ!


*αν έχουμε vista κατεβάζουμε το windows mobile center ,αν έχουμε windows xp κατεβάζουμε το activesync

3.κάνουμε εγκατάσταση το driver του βήματος 2.

4. Έχουμε βεβαιωθεί πως έχουμε εγκαταστήσει (ανάλογα με το λειτουργικό XP/Vista):
Activesync για XP
Mobile Device Centre για Vista


5.ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ όλα τα firewall και τα αντιικά (πχ Νορτον και συναφή)

6.έχοντας συνδεδεμένο το ομνια στον υπολογιστή και πλήρως φορτισμένο τρέχουμε το exe αρχειο της ρομ που είναι της μορφής πχ:i900DZHJ1_updater_vista.exe ή i900MSHJ1_updater_xp.EXE ή i900BDHJ2_updater_xp.exe κτλ.

Αυτό εμφανίζει ένα Νεο παράθυρο



Κάνουτμε τίκ τα 2 τετραγωνάκια που αναφέρονται στον έλεγχο αν έχουμε σύνδεση το ομνια στον υπολογιστή και αν η μπαταριά είναι φορτισμένη.


ΚΑΙ ΠΑΤΑΜΕ επιβεβαίωση

* Αν στην περίπτωση σας βγει μήνυμα 'Incorrect Software Version'
* Πατάμε το πλήκτρο κλήσης για να εμφανιστεί ο dialer του τηλεφώνουν
* Πληκτρολογούμε *#1546792*#
* Πατάμε 'Preconfiguration'
* ΠΛηκτρολογούμ *#81230*# και πατάμε OK
* Επιλέγουμε 'Singapore', με τον default Operator
* Αποδεχόμαστε το μήνυμα DEVICE WILL HARD RESET
* Περιμένουμε να κάνει επανεκκίνηση η συσκευή όπου ΟΛΑ θα δεδομένα θα διαγραφούν
* Πάμε πάλι στο βήμα 6


Αρχίζει η εγκατάσταση της ΡΟΜ

ΌΣΟ αυτή διαρκεί ΔΕΝ πειράζουμε ΤΙΠΟΤΑ από την συσκευή ΜΕΧΡΙΣ ώτου τελειώσει πλήρως η διαδικασία μετά από 5 περίπου λεπτάκια







Version 1.0.0
Tested with Joomla 1.5.14
Width: 980px
Columns: 3
JavaScript-based drop-down menu
Parameters: yes
Price: FREE
Color variations: blue, red, green

If you want clean laboratory design look for your scientific research site, then you should try the Science Lab template. The theme will give you plenty of layout options for publishing the results of your experiments in molecular biology, chemistry, or pharmacy science, etc. Science Lab features a site-wide lab-style banner area and an option to place your own site name in the header area. You can publish your experiment results in the central content area of the template and the classified information like categories, resource links, polls, etc. – in the sidebars (left/right) and the pre-defined bottom area. Custom logo images are supported too.







To BitTorrent είναι πρωτόκολλο Peer To Peer, δηλ. πρωτόκολλο ανταλλαγής αρχείων: τα αρχεία που κατεβάζουμε δεν βρίσκονται σε έναν κεντρικό διακομιστή (όπως, π.χ., όταν κατεβάζουμε με τον Firefox μέσω του πρωτοκόλλου HTTP ή FTP) αλλά στους σκληρούς δίσκους τους δικούς μας και των άλλων χρηστών -- όλοι κατεβάζουν και ανεβάζουν ταυτόχρονα, ο ένας απ' τον άλλο. Ένα πλεονέκτημά του απέναντι σε άλλα πρωτόκολλα P2P είναι ότι επιτρέπει την διανομή/ανταλλαγή μεγάλων αρχείων με πολύ μεγάλες ταχύτητες.

Αυτός ήταν και ο αρχικός σκοπός για τον οποίο το έφτιαξε ο Μπραμ Κόεν [Bram Cohen]: να επιτρέπει τη γρήγορη διανομή μεγάλου όγκου δεδομένων (ο Κόεν είχε κατά νου κυρίως τις διανομές Linux) χωρίς να απατείται μεγάλο και δαπανηρό εύρος ζώνης [bandwidth] σε μια κεντρική τοποθεσία.

Για να κατεβάζουμε αρχεία μέσω του πρωτοκόλλου χρειαζόμαστε έναν BitTorrent client, δηλ. ένα πρόγραμμα που υποστηρίζει το πρωτόκολλο BitTorrent.


Ποιο πρόγραμμα να διαλέξω;

Υπάρχουν πολλά καλά προγράμματα. Τρία από τα γνωστότερα (όλα δωρεάν) είναι:
μTorrent (microTorrent) -- το ελαφρύτερο, για τα Windows,που κερδίζει συνέχεια δημοτικότητα από τις αρχές του 2006
Azureus -- το πλουσιότερο, για όλα τα, απαιτεί Java
BitTorrent -- το παλιότερο, για πολλά, από τον δημιουργό του πρωτοκόλλου BitTorrent
Το δεύτερο και τρίτο, εκτός από δωρεάν, είναι και ανοιχτού κώδικα.

Αν έχετε παλιό και αργό μηχάνημα ή παλιό Λειτουργικό Σύστημα (π.χ. Windows 98 ή ME), αποφύγετε τον Azureus (είναι σχετικά βαρύ, η δε Java δεν δουλεύει τέλεια σ' αυτά τα λειτουργικά) και διαλέξτε το μTorrent.

Στο site του μTorrent έχει δύο επιλογές: Standalone και Installation Program.
Αν δεν ξέρετε τη διαφορά μεταξύ των δύο, κατεβάστε το δεύτερο.

Για σύγχρονα μηχανήματα η πρώτη μου προτίμηση είναι ο Azureus (φροντίστε οπωσδήποτε να έχετε την τελευταία έκδοση Java) και η δεύτερη ο μTorrent.
Δεν έχει μεγάλη σημασία ποιο θα διαλέξετε.
Είναι και τα δύο πολύ καλά και εύχρηστα προγράμματα και τις βασικές ανάγκες τις καλύπτουν πάνω-κάτω το ίδιο.

Επίσης, έχουν και τα δύο Wizard που προσαρμόζει σχεδόν αυτόματα τις ρυθμίσεις ανάλογα με τις παραμέτρους του συστήματός μας και είναι και τα δύο εξελληνισμένα.


Πού θα βρω πράμα να κατεβάσω;

Ο συνηθέστερος τρόπος είναι μέσω ειδικών sites, των λεγόμενων «τράκερ» [trackers]. Κατεβάζουμε από τον τράκερ ένα αρχειάκι με κατάληξη .torrent, το ανοίγουμε με το πρόγραμμα της επιλογής μας, το πρόγραμμα συνδέεται με τον τράκερ και μετά από λίγο αρχίζει το κατέβασμα.
Χοντρικά, η επικοινωνία γίνεται κάπως έτσι:

Το πρόγραμμα διαβάζει τη διεύθυνση του τράκερ μέσα από το αρχειάκι .torrent και στέλνει μήνυμα:
-- Είμαι εδώ, θέλω να κατεβάσω το τάδε αρχείο, δεν έχω κανένα κομμάτι.
Ο τράκερ απαντάει:
-- Ωραία. Το αρχείο το έχει ο ένας και ο άλλος και ο παράλλος, ο ένας ολόκληρο, ο άλλος ανολοκλήρωτο και πάει λέγοντας.
Το πρόγραμμά μας παίρνει τη λίστα, αρχίζει να στέλνει αιτήσεις και σύντομα κάποια προγράμματα απαντούν και αρχίζει το κατέβασμα (και σε λίγο και η ανταλλαγή). Κάθε τόσο το πρόγραμμα ξανασυνδέεται με τον τράκερ, τον ενημερώνει για την κατάστασή του και ενημερώνεται για την κατάσταση των άλλων.

Με άλλα λόγια, το αρχείο που κατεβάζουμε, π.χ. το .iso του Ubuntu, δεν βρίσκεται στον τράκερ.
Ο τράκερ φιλοξενεί μόνο τα αρχειάκια .torrent και απλά διαμεσολαβεί στην επικοινωνία μεταξύ των συνδεδεμένων προγραμμάτων (των BitTorrent clients).

Οι τράκερ χωρίζονται σε δημόσιους [public] και ιδιωτικούς [private].

Οι δημόσιοι έχουν ελεύθερη πρόσβαση.

Στους ιδιωτικούς η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη, η δε εγγραφή απαιτεί συνήθως πρόσκληση από άλλο μέλος. Οι ιδιωτικοί τράκερ υποχρεώνουν τα μέλη να διατηρούν μια αναλογία κατεβάσματος/ανεβάσματος κοντά στο 1/1.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πάντα αρχεία σε επάρκεια και ότι μπορούμε να κατεβάσουμε με μεγάλες ταχύτητες.

Πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί τράκερ επιτρέπουν την ανταλλαγή αρχείων που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Δεν θα αναφέρουμε τέτοιους τράκερ εδώ, αφού σε πολλές χώρες (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) απαγορεύεται η ανταλλαγή τέτοιων αρχείων χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη των πνευματικών δικαιωμάτων.

Για ανταλλαγή αρχείων η οποία είναι σύμφωνη με τον νόμο, ιδού μια επιλογή από το Wiki του Azureus:
Legal torrent sites


Πώς θα κατεβάζω γρήγορα κι ωραία με το πρόγραμμα που διάλεξα;

Η ταχύτητα με την οποία κατεβάζουμε εξαρτάται από διάφορα πράγματα.

Τα κυριότερα είναι:
* Η ταχύτητα της σύνδεσής μας
* Η διαθεσιμότητα του αρχείου που θέλουμε και η ταχύτητα των άλλων
* Η ταχύτητα με την οποία ανεβάζουμε εμείς
* Οι ρυθμίσεις του προγράμματος

Ας τα δούμε ένα-ένα λίγο αναλυτικότερα:

* Ταχύτητα σύνδεσης

Έστω ότι παίρνουμε από τον παροχέα ΠΟΤΕ μια σύνδεση aDSL 512/128kbps.

Πρώτον, μετατρέπουμε στη μονάδα που μας ενδιαφέρει.
Οι παροχείς μιλάνε σε bits επειδή τα bits κάνουν μπούγιο.
Σε αντίθεση με τους παροχείς, οι υπόλοιποι άνθρωποι συνεννοούνται συνήθως σε bytes. Τα μπιτ συμβολίζονται με πεζό b και τα μπάιτ με κεφαλαίο B. 1 μπάιτ [byte] = 8 μπιτ [bits].
Άρα, η ταχύτητα που αγοράσαμε είναι 64/16 kB/s.
Για να είμαστε ακριβείς, η διαίρεση πρέπει να γίνει διά του 8,192, που μας δίνει 62,5/15,625 kB/s.


Δεύτερον, η ταχύτητα αυτή είναι ονομαστική.
Για διάφορους τεχνικούς λόγους, η πραγματική ταχύτητα είναι συνήθως χαμηλότερη. Έτσι, η ταχύτητα που πήραμε θα είναι πάνω-κάτω κάτι τέτοιο: 55/13 kB/s.

Άρα, αν αγοράσαμε μια σύνδεση 512/128kbps και κατεβάζουμε με ταχύτητες που πλησιάζουν τα 50 kB/s ή τα ξεπερνούν, ησυχάζουμε και δεν ασχολούμαστε άλλο μ' αυτό.
H διαθεσιμότητα του αρχείου και η ταχύτητα των άλλων

Όσο περισσότεροι έχουν το αρχείο και όσο λιγότεροι το ζητούν, τόσο γρηγορότερα θα το κατεβάσουμε. Βέβαια, σημασία έχει και η μέση ταχύτητα με την οποία ανεβάζει η παρέα. Με άλλα λόγια, καλύτερα να έχουν το αρχείο 10 άνθρωποι με 2Mbps upstream ο καθένας, παρά 100 με upstream 128kpbs ο καθένας.
Όταν διαλέγουμε τόρρεντ, βλέπουμε από πριν πόσοι το έχουν και πόσοι το ζητούν, αλλά το δεύτερο, τη μέση ταχύτητα με την οποία ανεβάζει η παρέα, δεν γίνεται να το ξέρουμε από πριν.
Στον Azureus, και αφού ξεκινήσει το κατέβασμα, μπορούμε να δούμε τη μέση ταχύτητα της παρέας.
Πηγαίνουμε στην Στατιστική και κοιτάζουμε την γκρίζα γραμμή: Average Swarm Speed (Μέση ταχύτητα σμήνους). («Swarm» σημαίνει «σμήνος, σμάρι, κοπάδι».)
Εναλλακτικά, προσθέτουμε τη στήλη Average Swarm Speed στο κεντρικό παράθυρο, ώστε να βλέπουμε την τιμή ανά πάσα στιγμή για κάθε τόρρεντ.
(Δεν ξέρω αν αυτό γίνεται σε άλλα προγράμματα).


Η ταχύτητα με την οποία ανεβάζουμε

Το BitTorrent είναι πρωτόκολλο για ανταλλαγή αρχείων, δηλ. πάρε-δώσε, και τα προγράμματα είναι σχεδιασμένα να ανταμείβουν εκείνους που είναι καλοί και στο «δώσε», όχι μόνο στο «πάρε».
Γι' αυτό είναι καλό να δίνουμε όσο περισσότερο γίνεται -- όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματική ταχύτητα ανεβάσματος της σύνδεσής μας, αλλά όχι πολύ κοντά, διότι τότε η σύνδεσή μπουκώνει, δηλ. δεν μένει upstream για να επικοινωνεί το πρόγραμμα τόρρεντ και τα άλλα προγράμματα του διαδικτύου με τον έξω κόσμο.

Εμπειρικά, ένα καλό όριο (κόφτης) για συνδέσεις με ονομαστικό upstream 128, 192 και 256 kbps είναι γύρω στο 80% της πραγματικής τιμής.
Γενικά, είναι καλό να ξεκινήσουμε με μια τιμή που ξέρουμε από άλλους ότι δουλεύει καλά και μετά να πειραματιστούμε λίγο πάνω-κάτω.

Στο κατέβασμα δεν χρειάζεται κόφτης -- το αφήνουμε απεριόριστο [unlimited]. -- Για περισσότερα, ο madsc εξηγεί αναλυτικά.

Ρυθμίσεις προγράμματος

Και ο Azureus και ο μTorrent έχουν έναν Wizard που τρέχει μετά την εγκατάσταση και ρυθμίζει το πρόγραμμα για βέλτιστη απόδοση.
Μπορούμε να εκτελέσουμε τον Wizard και αργότερα, αν στο μεταξύ άλλαξε κάτι στις παραμέτρους μας ή αν πειράξαμε τις ρυθμίσεις και τα κάναμε θάλασσα.
Εδώ το πρόγραμμα μάς ζητάει να δηλώσουμε την πραγματική ταχύτητα ανεβάσματος σε kbps.
Αντί να τρέχουμε να τεστάρουμε την πραγματική ταχύτητα, μπορούμε να βάλουμε την ονομαστική (π.χ., xx/128kbps) και μετά να κάνουμε μια μικρή προσαρμογή με το χέρι στον κόφτη του upload.

Εμπειρικά, στις ελληνικές συνδέσεις αυτές οι τιμές φαίνεται να δουλεύουν:

xx/128 kbps --> κόφτης του up στα 9 kB/s (ή μεταξύ 8 και 10)
xx/192 kbps --> κόφτης του up στα 13 kB/s (ή μεταξύ 12 και 15
xx/256 kbps --> κόφτης του up στα 17 kB/s (ή μεταξύ 16 και 20)

Ίσως να χρειαστεί να πειραματιστούμε λίγο μέχρι να βρούμε την ιδανική τιμή για τη σύνδεσή μας.
Για γρήγορη ρύθμιση, κάνουμε δεξί κλικ στο εικονίδιο του προγράμματος στο system tray και ανεβοκατεβάζουμε λίγο την τιμή.

Είμαστε έτοιμοι! εκτός αν...

Είμαστε πίσω από δρομολογητή [router], οπότε θα χρειαστεί επίσης να προωθήσουμε την πόρτα [port] μέσω της οποίας επικοινωνεί το πρόγραμμα και να τη στείλουμε στη διεύθυνση IP του υπολογιστή στον οποίο είναι εγκατεστημένο -- διαφορετικά το πρόγραμμα μπορεί να σέρνεται.
Είναι απλό. Τα βήματα (για Windows XP):
Από Έναρξη/Start επιλέγουμε Εκτέλεση/Run, γράφουμε cmd και χτυπάμε Enter
Στην κονσόλα γράφουμε ipconfig και χτυπάμε Enter
Σημειώνουμε την IP Address (αυτή είναι η διεύθυνση που παίρνει ο Υ/Η από τον δρομολογητή)
Πηγαίνουμε στο PortForward.com, επιλέγουμε τον τύπο του δρομολογητή και κατόπιν το πρόγραμμά μας
Πληκτρολογούμε στα κουτάκια την διεύθυνση IP και την πόρτα που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα (ο Azureus ή το μTorrent -- θα τη βρούμε στον Wizard ή στις επιλογές του προγράμματος)
Κατεβαίνουμε στο κάτω-κάτω μέρος της σελίδας και βλέπουμε πού ακριβώς πρέπει να καταχωρήσουμε τις τιμές στον δρομολογητή μας.
Μπαίνουμε στο δρομολογητή από τον πλοηγό της επιλογής μας (τη διεύθυνση του δρομολογητή την είδαμε προηγουμένως που δώσαμε ipconfing: Default Gateway), καταχωρούμε τις τιμές και είμαστε έτοιμοι.

Εννοείται επίσης ότι, αν έχουμε firewall, έχουμε δώσει το ελεύθερο στο πρόγραμμα να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο. Πρέπει να επιτρέψουμε καί τις εξερχόμενες καί τις εισερχόμενες συνδέσεις.

Αν δυσκολευτείτε με το firewall, ιδού μερικά λινκ από τον asmilon με εικονογραφημένες οδηγίες για το firewall των XP SP2 και άλλα δημοφιλή firewalls:


Για να ανακεφαλαιώσουμε το θέμα των σωστών ρυθμίσεων:
Εκτελούμε τον Wizard, φροντίζουμε τον κόφτη
Αν είμαστε πίσω από δρομολογητή, προωθούμε σωστά τις πόρτες
Αφήνουμε το πρόγραμμα να επικοινωνεί ελεύθερα μέσα από το firewall


Επιλογή συνδέσμων

μTorrent: μικρό αλλά θαυματουργό -- Πολυσέλιδο θέμα εδώ στο Insomnia
μTorrent FAQ -- αγγλικά, αναλυτικό, για το μTorrent και γενικότερα
AzureusWiki -- πολλά θέματα
AzureusWiki - Bad routers -- δρομολογητές που κάνουν νερά με το πρωτόκολλο
Comparison of BitTorrent software -- συγκριτικός πίνακας στην Wikipedia
Deutsche BitTorrent FAQ -- γερμανικά, αναλυτικό
SourceForge.net: Project of the Month September 2004 - Azureus


Μην ξεχνάτε ότι το BitTorrent είναι πρωτόκολλο ανταλλαγής αρχείων.
Τα αρχεία που κατεβάζουμε δεν τα παίρνουμε από έναν κεντρικό διακομιστή αλλά από τους δίσκους των απλών χρηστών: δίνουμε και παίρνουμε.
Γι' αυτό, μη σας νοιάζει μόνο το πόσο θα κατεβάσετε και πόσο γρήγορα θα το κατεβάζετε, αλλά να φροντίζετε να ανεβάζετε και λίγο.....
Απλά, μην κλείνετε το πρόγραμμα μόλις ολοκληρωθεί το κατέβασμα, αλλά αφήστε το να ανεβάσει λίγη ώρα.


Συχνές απορίες (πραγματικές και υποθετικές)
Όταν κατεβάζω είναι πολύ αργό το ίντερνετ! Τί να κάνω;

Μπορεί η ανώτατη ταχύτητα ανεβάσματος που έθεσε ο Wizard να είναι πολύ κοντά στην πραγματική ταχύτητα ανεβάσματος της σύνδεσής σας.
Έτσι, δεν μένει αρκετό bandwidth για να επικοινωνούν τα άλλα προγράμματα με τον έξω κόσμο (π.χ. ο Firefox).
Δοκιμάστε να βάλετε τον κόφτη του ανεβάσματος λίγο παρακάτω, π.χ, από 10 kB/s στα 9 kB/s ή από 9 στα 8.
Αν ήταν αυτό το πρόβλημα, τότε μάλλον θα δείτε και καλύτερες ταχύτητες στο πρόγραμμα BitTorrent.
Τα έχω ρυθμίσει όλα σωστά αλλά κατεβάζει πολύ αργά!

Μπορεί να μην έχετε διαλέξει υγιές τόρρεντ.
Στα τόρρεντ «καλή υγεία» σημαίνει καλή αναλογία seeders/leechers.
(Seeders ονομάζονται όσοι έχουν ολοκληρώσει το κατέβασμα και μόνο ανεβάζουν. Leechers εκείνοι που κατεβάζουν και ανεβάζουν ταυτόχρονα.) Π.χ., μια αναλογία 2/200 είναι κακή.
Η αναλογία 200/200 είναι πολύ καλή.
Η αναλογία 200/20 είναι υπερτέλεια. Όταν η υγεία του τόρρεντ είναι κακή, τα αρχεία θα κατέβουν ούτως ή άλλως, αλλά θα περιμένετε πολύ...
Πώς θα βεβαιωθώ ότι όλα είναι εντάξει από τη δική μου πλευρά;


Αν η ταχύτητα είναι καλή, το μονο που λείπει είναι να επιλέγετε υγιή τόρρεντ.
Στον Azureus, ένας απλούστερος τρόπος είναι να κοιτάξετε το Average Swarm Speed στην Στατιστική
Αν δεν είστε κάτω από τον μέσο όρο, όλα είναι εντάξει.
Γίνεται να κάνω προεπισκόπηση [preview] των αρχείων που κατεβάζω;

Εξαρτάται. Π.χ., αν το αρχείο είναι πολλά κομμάτια .rar, δεν γίνεται.
Αν είναι ένα αρχείο .avi, γίνεται.
Δύο τινα χρειάζονται:

Πρώτον, να έχουν κατεβεί κάποια κομμάτια του αρχείου, οπωσδήποτε το πρώτο και κατά προτίμηση και το τελευταίο.

Δεύτερον, ένα πρόγραμμα που διαβάζει ημιτελή αρχεία.

Για το πρώτο, πηγαίντε στις προτιμήσεις του προγράμματος και βεβαιωθείτε ότι είναι τικαρισμένη η επιλογή να ζητάει το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι πριν από τα άλλα.

Για το δεύτερο, ιδού τρεις λύσεις:

MPlayer -- Το καλύτερο. Μόνο που δεν έχει ακόμα εύχρηστο GUI [Graphical User Interface], οπότε διαλέγουμε τον άλλο δυνατό παντοπαίχτη:
VLC media player -- Το δεύτερο καλύτερο

BitComet -- Πρόγραμμα τόρρεντ με ενσωματωμένη προεπισκόπηση
Αν χρειάζεστε συχνά την προεπισκόπηση, ρίξτε του μια ματιά.

Εγκαταστήστε λοιπόν το VLC, πηγαίντε στο ημιτελές αρχείο και σύρτε το σε ένα παράθυρο του VLC (αν το VLC σας προτείνει να διορθώσει το αρχείο, πείτε όχι).

Αν το πρόγραμμα τόρρεντ δεν αφήνει να γίνει προεπισκόπηση ενός αρχείου που ανεβοκατεβαίνει εκείνη την ώρα, δύο είναι οι λύσεις:
Κλείστε το πρόγραμμα τόρρεντ, κάντε προεπισκόπηση, και ξανανοίξτε το
Κάντε Ctrl+C, Ctrl+V το αρχείο. Θα φτιαχτεί ένα αντίγραφο μέσα στον ίδιο φάκελο. Κάντε προεπισκόπηση το αντίγραφο και μετά σβήστε το
Γίνεται να μεταφέρω τα αρχεία μου αλλού και να συνεχίσει το ανέβασμα/κατέβασμα;

Βέβαια! Και σε άλλον φάκελο και σε άλλον δίσκο και σε άλλο πρόγραμμα και σε άλλο κομπιούτερ και σε άλλο λειτουργικό σύστημα!

Βασικά, δύο πράγματα χρειάζονται:

Βάλτε τα αρχεία εκεί που θέλετε.

Όπως ενδείκνυται γενικά όταν ο όγκος των αρχείων είναι μεγάλος, αντιγράψτε τα στη νέα θέση, βεβαιωθείτε ότι αντιγράφτηκαν σωστά και ότι όλα δουλεύουν εντάξει και μόνο τότε διαγράψτε τα από την παλιά θέση. Μην κάνετε κατευθείαν μεταφορά!
Ανοίξτε τις προτιμήσεις του προγράμματος και δείξτε του την καινούργια θέση των αρχείων.

Αν εκτός από θέση θέλετε να αλλάξετε και πρόγραμμα/κομπιούτερ/Λειτουργικό Σύστημα, καλό είναι να έχετε κάπου μαζεμένα και τα αρχειάκια .torrent, για να μην τα ψάχνετε μετά ένα-ένα στο ίντερνετ (χωρίς αυτά το πρόγραμμα δεν θα βλέπει τί έχει στον φάκελο που του δείξατε).
Πού βρίσκονται αυτά; Στα 2000/ΧP:

μTorrent: πατήστε Winkey+R, γράψτε %appdata%\utorrent και χτυπήστε Enter
Azureus: πατήστε Winkey+R, γράψτε %appdata%\azureus\torrents και χτυπήστε Enter
Προώθησα την πόρτα στην IP, αλλά η IP αλλάζει κάθε φορά που ανοίγω το κομπιούτερ!

Αυτό είναι πρόβλημα! Τί συμβαίνει εδώ:
Ο δρομολογητής δεν δίνει πάντα την ίδια εσωτερική IP στο κομπιούτερ.
Ένας λόγος μπορεί να είναι ότι στο μεταξύ συνδέσατε μια άλλη συσκευή στο δίκτυο και την έδωσε εκεί την IP.
Έτσι, ενώ έχετε ορίσει να στέλνει στην IP x ό,τι έρχεται για την πόρτα y, τώρα στην IP x είναι ένα άλλο κομπιούτερ ή δεν είναι τίποτα...

Δύο λύσεις υπάρχουν:

Πείτε του DHCP Server του δρομολογητή να δίνει σταθερή IP στον Η/Υ που σας ενδιαφέρει. Αυτό δεν γίνεται σε όλους τους δρομολογητές -- δείτε το εγχειρίδιο.

Σε κάποιους γίνεται με εναλλακτικό firmware, π.χ. DD-WRT. Θα χρειαστεί να ξέρετε την MAC Address της κάρτας δικτύου του Υ/Η.
Από Έναρξη/Start, Εκτέλεση/Run, γράψτε cmd, Enter, γράψτε ipconfig /all, Enter, και δείτε την Physical Address (δηλ. την ταυτότητα (μοναδική) μέσω της οποίας η κάρτα σας αναγνωρίζεται από άλλες συσκευές δικτύου).

Μετά πείτε του δρομολογητή να δίνει πάντα την ίδια IP σ' αυτή την κάρτα.
Πείτε του Η/Υ να μην παίρνει αυτόματα IP (από τον DHCP Server του δρομολογητή) και δώστε του («καρφώστε του», όπως λέγεται συχνά) μια σταθερή διεύθυνση IP.

Οδηγίες με εικόνες στο PortForward.com: How To setup a Static IP Address.
Μου βγάζει το τάδε μήνυμα σφάλματος! Τί να κάνω;

Αντιγράψτε το μήνυμα όπως είναι (ή μέρος του, άμα είναι πολύ μεγάλο), πηγαίντε στο Google, προσθέστε και το όνομα του προγράμματος, π.χ., Azureus ή uTorrent, (το βήμα αυτό δεν είναι πάντα απαραίτητο) και κάντε αναζήτηση.

Το πιθανότερο είναι να βρείτε λύση μέσα στα δέκα πρώτα αποτελέσματα.
Αν δεν βγάλετε άκρη, ρωτήστε εδώ πέρα.
Τί θα κάνω μ' αυτή την Όπερα; [Opera] Δεν θέλω να μου ανοίγουν εκεί τα τόρρεντ!

Είναι απλό.

Ανοίξτε ένα κενό καρτελάκι [tab], γράψτε opera:config και χτυπήστε Enter.
Στην επιλογή BitTorrent αποεπιλέξτε το Enable.
Θέλω να επαναφέρω τις προεπιλεγμένες [default] ρυθμίσεις!

Είναι απλό. Στα Windows 2000/XP,

Azureus:

Κλείστε τον Azureus
Από Έναρξη/Start επιλέξτε Εκτέλεση/Run (ή πατήστε κατευθείαν Winkey+R), γράψτε %appdata%\azureus και χτυπήστε Enter -- θα ανοίξει ένα παράθυρο του Windows Explorer

Διαγράψτε δύο αρχεία: azureus.config και azureus.config.bak (και μόνο αυτά τα δύο)
Ανοίξτε το πρόγραμμα και θα είναι σαν να ξεκινάει για πρώτη φορά (άμα δείτε ένα μήνυμα ότι την τελευταία φορά δεν τερμάτισε σωστά, μη δώσετε σημασία: απλά, βλέπει ότι λείπουν αυτά τα δύο αρχεία και νομίζει ότι καταστράφηκαν από ανώμαλο τερματισμό)

μTorrent:

Κλείστε το μTorrent
Από Έναρξη/Start επιλέξτε Εκτέλεση/Run (ή πατήστε κατευθείαν Winkey+R), γράψτε %appdata%\utorrent (προσοχή: είναι utorrent, όχι μTorrent) και χτυπήστε Enter -- θα ανοίξει ένα παράθυρο του Windows Explorer
Διαγράψτε δύο αρχεία: settings.dat και settings.dat.old (και μόνο αυτά τα δύο)
Ανοίξτε το πρόγραμμα και θα είναι σαν να ξεκινάει για πρώτη φορά
Τί είναι το TCPIP Patch; Το χρειάζομαι;

Προειδοποίηση:

Το θέμα είναι αμφιλεγόμενο και η λύση που αναφέρεται παρακάτω τροποποιεί ένα βασικό αρχείο συστήματος των Windows.
Προσεγγίστε με προσοχή! και μόνο εφόσον: 1. έχετε ανεπίλυτα προβλήματα ταχύτητας και 2. βλέπετε μέσω του Event Viewer ότι το θέμα σας αφορά!
Επίσης, ρίξτε μια ματιά σε αυτό και αυτό το ποστ του madsc για πατσαρισμένα tcpip.sys και ελληνικές συνδέσεις.

Το SP2 των XP και το SP1 Beta των 2003 εισήγαγαν όριο (10) στις ταυτόχρονες απόπειρες TCP συνδέσεων, προκειμένου «να περιοριστεί η ταχύτητα με την οποία κακόβουλα προγράμματα, όπως ιοί και σκουλήκια, μεταδίδονται προς μη μολυσμένους υπολογιστές».

(Προσοχή: το όριο αφορά τις ταυτόχρονες απόπειρες, όχι τις ταυτόχρονες επιτυχημένες συνδέσεις, που μπορεί να είναι εκατοντάδες.)

Για περισσότερα: Changes to Functionality in Microsoft Windows XP Service Pack 2: Part 2: Network Protection Technologies. Κάποια δικτυακά και διαδικτυακά προγράμματα ενδέχεται να επηρεάζονται από τον περιορισμό αυτό. Τα προγράμματα P2P είναι μεταξύ αυτών που ενδέχεται να επηρεάζονται.

Για να δείτε αν σας αφορά το θέμα, γράψτε eventvwr.msc στο Run/Εκτέλεση, Enter, και κοιτάξτε στο System για Events με αριθμό 4226.
Αν είναι πολλά, σημαίνει ότι φτάνετε συχνά το όριο και ότι ενδέχεται να καθυστερεί το πρόγραμμα τόρρεντ και άλλα (δια)δικτυακά προγράμματα που τρέχουν ταυτόχρονα.
Για να αλλάξετε την κατάσταση χρειάζεται επέμβαση σε ένα αρχείο συστήματος των Windows, to TCPIP.SYS.

Κατεβάστε το διορθωτικό πρόγραμμα Event ID 4226 Patcher του LvlLord και μέσω αυτού ανεβάστε λίγο το όριο, π.χ. σε 50.
Πριν κάνει τη διόρθωση, το Event ID 4226 Patcher φτιάχνει ένα αντίγραφο του αρχείου, ώστε να είναι δυνατή μετά η επαναφορά.
Ωστόσο, λάβετε υπόψιν ότι η επέμβαση γίνεται σε ένα βασικό αρχείο συστήματος των Windows και ότι δεν αποκλείεται να έχετε επιπλοκές: δεν φέρουμε καμία ευθύνη! (Επίσης, κάποιες ενημερώσεις των Windows αντικαθιστούν το αρχείο και επαναφέρουν το όριο στο 10, οπότε θα χρειαστεί να ξαναεκτελέσετε το πρόγραμμα του LvlLord.)

Τώρα, αφού τα κάνατε όλ' αυτά, είναι ώρα να σκαλίσετε λίγο και τις ρυθμίσεις του προγράμματος.
Και ο Azureus και το μTorrent έχουν εσωτερικό όριο 8, αναγκαστικά, λόγω του ορίου που εισήγαγε το SP2. Βάλτε το λίγο παραπάνω, π.χ., 16.

Στον Azureus: Tools, Options, Connection, Advanced Network Settings, Max simultaneous outbound connection attempts. Στο μTorrent: Options, Preferences, Advanced, net.max_halfopen.

Αφού αλλάξετε και το εσωτερικό όριο του προγράμματος, είναι πιθανό τα τόρρεντ να ξεκινούν γρηγορότερα.

Επίσης, ενδέχεται να δείτε καλύτερη συνολική ταχύτητα στις παρακάτω περιπτώσεις:
Σχετικά γρήγορη σύνδεση
Πολλά τόρρεντ που κατεβαίνουν ταυτόχρονα (5, 10, 50, 100 κοκ.)
Τόρρεντ με ελάχιστους seeders και πολλούς leechers
Τόρρεντ με αρχεία τεμαχισμένα σε πολλά μικρά κομμάτια (π.χ., 128kB) παρά σε λίγα και μεγάλα (π.χ., 4MB)
Ταυτόχρονη λειτουργία πολλών προγραμμάτων που κάνουν όλα πολλές ταυτόχρονες απόπειρες TCP συνδέσεων


Πού θα βρω πρόσκληση για έναν private tracker?

Χμμμ.... Ας πούμε πως δεν ξέρω....αλλά και να 'ξερα, δεν θα σας απαντούσα....εδώ.

Ποιος είναι ο καλύτερος τράκερ για ελληνική / ξένη κλπ..... μουσική, ταινίες.... κλπ. κλπ.;

Δεν απαντώ.....δε κάνουμε διαφήμιση εδώ.




Blogger Tutorials

Δημιουργήστε τώρα ένα ιδανικό ιστολόγιο, χωρίς να ξοδέψετε ούτε 1€.Περισσότερα από 500 tutorials είναι στη διάθεσή σας.
Οι διαχειριστές του ιστολογίου «Στάλες στο γαλάζιο» σας συμβουλεύουν...
Αποφεύγετε την οποιαδήποτε προσφερόμενη "βοήθεια" από τυχάρπαστους και κατ' επίφαση "web designers", που από ιδιοτέλεια και μόνο προσπαθούν να εκμεταλλευθούν την άγνοιά σας!!!
Με εκτίμηση
«Στάλες στο γαλάζιο»
:-)